...

...
Bebeğim ve ben etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Bebeğim ve ben etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Çarşamba, Ekim 12, 2011

.....Bugün


Bugün sabah saat: 9:20 de küçük bir erkek bebek geldi dünyaya...
Sana anne olmayı o bebek öğretecek dediler...
Gülümsedim...
Kucağıma verdiler, sıcacıktı...mis gibi kokuyordu üstelik...
❀
Sevdim onu...
Kalbim yerinden fırlayacakmış gibi atıyordu...
Hayatta hiç kimseye bu kadar çabuk ısınıp sevmedi bu kalp
Karşılıksız sevgi neymiş o dakika da öğretti bana...
İçimde kocaman bir aşk vardı ona karşı...
❀
O gece hiç ağlamadı...
Üzmedi hiç beni...

Ertesi gün eve döndüğümüzde duydum titrek sesini...
Benden daha değerli bir canım olduğunu o an farkettim...
O bana Allah'ın emanetiydi, canım pahasına onu korumayı o gün seçmiştim...
Günlerce nefes alıp verişini dinledim...
O uyurken izlemek ne büyük bir hediyeymiş meğer...
❀
Avucunun içine parmağımı koyardım o uyurken
Sıkı sıkı tutardı parmağımı pamuk elleriyle
Bundan daha güzel ne olabilirdi ki bu hayatta...
❀
Uykuda bile özlemenin ne demek olduğunu o öğretti bana
Meğer evin neşesi artık onun sesi olmuş...
❀
Meğerse yürümesi bir bebeğin ne zormuş,
Günlerce düşe kalka yürümek için sarfettiği çabayı görünce azim nedir ondan öğrendim...
Başaramadığında pes etmemeyi öğretti bana, her düştüğünde yeniden ayağa kalmayı ve devam ederek bana gülümsemeyi öğretti...

Ve bir gün yürüdü... {29 Eylül 2011 }
❀
Hayalini kurduğum gün daha gelmedi
Henüz anne demedi bana
O günü heyecanla bekliyorum...

Ama şunu biliyorum artık...
Annelik ne yüce bir duyguymuş meğer
Oğlum anne olmayı öğretti bana,
Daha neler öğretecek bilmiyorum...
❀
iyiki doğdun oğlum, Kaan Batu'm ve iyiki annen olarak beni seçtin...


Seni çok seviyorum 

Annen

Çarşamba, Kasım 10, 2010

Şşşştttt.... Bebek Uyuyor

Kaan Batu doğmadan önce birçok kaynaktan bebek bakımı ile ilgili bişeyler okumaya, öğrenmeye, deneyimli blog annelerinden fikirler edinmeye çalıştım. Bebeğimi büyütürken hazırlıksız yakalanmak istemedim çünkü. Uyku düzeni, beslenme, bebek bakımı, kolik vs vs..
Şimdi düşünüyorum da 30 günlük yeni anne olarak her bebeğin kendine özgü biyolojik saatinin, emme alışkanlığının olduğunu kefşetmem uzun sürmedi. Litaratüre göre yeni doğan bebekler ilk haftalarda, 24 saatin 17 saatini uykuda geçirirmiş.../  miş diyorum çünkü bu bilgi bize uymuyor. Bizim bıdık gündüzleri neredeyse tavşan uykusunda gak diyince uyanıyor, guk diyince ağlamaya başlıyor. Gündüz maksimum aralıksız uyuduğu süre 45 dk'yı geçmiyor. Yani anlıyacağınız gündüzleri henüz bir uyku düzenimiz yok. Rastgele allah ne verdiyse uyuyoruz işte...

Yatma Zamanında özellikle dikkat ettiklerim

  • Gündüz özellikle sesli bir ortamda uyutmaya çalışıyorum ki uyumak için sessiz bir ortam oluşmasını beklemesin, buna alışmasın.
  • Gece uykusunun açılmaması adına altını almak için ya acele ediyorum yada uzun süre açmıyorum. Çünkü bıdık altı açılınca gözleri fıldır fıldır oluyor. { bu arada iyi bir pişik kremi ile kalın bir tabaka sürmeyi ihmal etmiyorum }
  • Uyurken battaniyesini hafif sıkılıkta sarıyorum, kendisini güvende hissetmesi için.  
  • Gece loş ışıkta emziriyorum ve konuşmamaya çalışıyorum, gündüz ise olabildiğince çok çene çalıyorum  { çene düşüklüğümün sonucu; gülücük ve 1-2 kez aguuu şeklinde geri dönüyor, tarifi edilemez bir mutluluk ;) }
Bakalım bizim bıdık gece ile gündüz kavramını ne zaman öğrenecek.

Deneyimli anneler buyrun, bildiklerinizi bizimle paylaşın!

Perşembe, Kasım 04, 2010

Kasımda aşk başkadır...

Minik adamı uyuttum, bilgisayarın başına geçip bişeyler karalayayım dedim...Ama...olmuyor dostlar...çok yorgunum çok....ne zamandır ilgilenemediğim çiçeklerimin en son hallerini görünce 24 gündür kendim dahil hiçbirşeyle {oğluştan başka }ilgilenmediğimi farkettim. 

Kasım ayının gelmesiyle birlikte balkonumdaki kasımpatı büyük bir aşkla yeniden uyanışını kutluyor. Güneş deseniz hergün bambaşka ışıldıyor penceremden...

Anneciğim yaklaşık olarak 40 gündür yanımızdaydı, ayrılık vakti geldi çattı..
artık kendi başımın çaresine bakmam gerekiyor. Oğluşun anneannesini yolcu etmeden önce hava almak için dün ilk defa dışarı çıktım. Çıkmışkende oğluş için minik bişeyler aldım. Çocuk yokken o mağaza senin, bu mağaza benim derken kendimi kaybederdim. Şimdi ise aklım evde kalıyor, oğlumu düşünüyorum. Biran önce yanında olmak ve ona sarılmak istiyorum. Ah oğluş ne yaptın sen bana böyle, aynı evdeyken bile özlediğim canım Kaan Batu'm benim, büyük aşkım...

Çarşamba, Ekim 20, 2010

Doğ{ur}dum...Hoşgeldin Canım Oğlum


Güzel temennileriniz için hepinize buradan teşekkür ederim.

12 Ekim Salı saat 10:30 da aramıza katılan Kaan Batu için binlerce şükürler olsun...
Bir önceki postum da bahsettiğim gibi hayal etmediğim bir doğum yaptım {sezeryan olmak gibi}. Ancak oğluma kavuştuğum ilk dakikaları sizlere anlatmam mümkün değil... onun sağlıklı bir birey olarak dünyaya gelmesi, çekilen bütün sıkıntılara ve acılara değerdi doğrusu.

Kaan Batu'nun aramıza katılmasıyla birlikte evde bir koşuşturmaca hakim. Yaklaşık olarak 9. günü geride bıraktık. Geceleri bölünen uyku dışında bir sıkıntımız yok. Yalnız 1,5- 2 saate bir uyunma faslı insanı epey bir zorluyor.

Yorgun olan bedenim kimi zaman iflas etse de Allah'ın annelere güç verdiğine inanıyorum. Tabi sağ olsun tosbiğin babasından, teyzesinden ve anneannesinden...onlar olmasa ne yapardım bilemiyorum. Buradan hepsine teşekkür ediyorum. 

Şuanda teyzesinin kucağında uyumamak için direnen yavruşumun mıkırdanmalarına dayanamayarak, tekrar gelmek üzere ayrılıyorum..



Cuma, Ekim 08, 2010

Son Zamanlarda...

Bu aralar Kaan Batu'nun doğumuna kitlenmiş bekleme modundayız. İçimden bir şey yapmak gelmiyor. Sadece oğlumu düşünüyorum. Ne zaman gelecek? nasıl olacak? nelerle karşılaşacağım gibi bir sürü soru işareti.????

Bugün yine doktor kontrolümüz vardı. NST ve doppler sonuçlarım, suyum, bebeğin kalp atışları iyi çok şükür.

Hazırlıksız yakalanmamak adına oğlumun eşyaları, odası hazır. Kısaca bekliyoruz...










Salı, Ekim 05, 2010

Bizden Haberler...


Bugün artık son diye gittiğimiz doktor kontrolümüzün son olmadığını öğrendik. Bizim minik kuzunun gelmeyi hiç niyeti yok gibi. Bu hafta itibariyle 40. haftada olmamıza rağmen hala bizimki doğum kanalına girmiş değil. Doktorumuza göre her şey normal. Beklemememiz için hiç bir sakınca yokmuş. Babası oğluşuyla sürekli konuşup gelmeye ikna etmeye çalışıyor ama nafile..Bizimkinin keyfi yerinde. Ne yapalım annesi pofuduk gibi olunca sanırım yeri rahat geliyor. İnşallah en kısa zamanda benim gibi bebek bekleyen tüm anneler yavrularına sağlıkla kavuşurlar.

Bu arada oğlanı beklerken can sıkıntısından elimde boyanmayı bekleyen şamdanı bitirmiş oldum. Yeni halini çok sevdim ;)

Sizce nasıl olmuş ?

Öncesi
Sonrası


* Akrilik ahşap boyası ile 4 kat boyadım. Kuruduktan sonra 3 kat su bazlı vernik sürdüm. Muma da peçete transferi yaptım.