Takvime göre Bahar başladı, cemreler düştü. Bir de ısınmak için evde kombi yakmıyor olsak, dışarıda hafif hırkalarla dolaşsak, sabah güneşli günlere uyansak daha çok inanacağım geldiğine. Biliyoruz ki Mart iki gün bahar coşkusu yaşatır, erken çiçek açan ağaç dalları bizi iyice havaya sokar, sonra da bilmem ne taraflardan gelen soğuk hava dalgası gerçekleri yüzümüze buz gibi çarpıverir.
Ne yapayım güneşin sıcak yüzünü her gün görmeden inanmıyorum kışın bittiğine.
Neyse ki bugün güneşli bir gün karşıladı bizi. Böyle günlerde daha da mutlu uyanıyorum. İçim kıpır kıpır oluyor. Tüm kışı hasta geçirmiş, evde mikroplarla haşır neşir yaşam süren biri olduğum gerçeğinin değişmeye başladığını hissediyorum. Ara sıra da olsa İzmir'in muhteşem sahil ilçelerine kahvaltıya gitmek iyi geliyor. Zaten tatil yerlerini oldum olası kalabalıkken sevmemişimdir. Şimdi keyfini sürmenin tam zamanı.
Size bir de sır vereyim, henüz görmedim ama ben manav tezgahlarına düşmelerini dört gözle bekleyen çağla ve erik canavarıyım. Dile kolay, tam üç mevsim boyunca bekliyorum ben bu kavuşma anını.
Baharın gelişiyle beraber sanırım bugün bir de blogumun doğum gününü kutlamalıyım. İyi ki buradayım ve iyi ki burada olmak için sebebim olan sizler varsınız.
Beni yıllardır yalnız bırakmadığınız için çok ama çok teşekkür ederim.
♡
Gelelim resimlere..
Son bir kaç yıldır emaye çılgınlığı hepimizi kasıp kavuruyor. Aramızda sevmeyen yok sanırım.
İşte bu emayeleri fotoğraflayan Joanna Henderson 'nın resimlerini çok beğeniyorum. Diğer resimlerine bakmak isterseniz sitesine bir göz atın, içiniz açılsın...
